قال علي عليه‌السلام : إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا؛ امير مومنان عليه‌السلام مي‌فرمايند: همانا براي شما بهايي جز بهشت نيست، پس به کمتر از آن نفروشيد. (نهج‌البلاغه، حکمت456)

چهارشنبه 08 /07 /1394

استاد اخلاق حوزه علميه قم با اشاره به اين‌که علي (ع) در واقع اولين انعکاس نور الهي است که مي‌تواند کاري خدايي کند، اظهار داشت: حتي بردن نام علي (ع) نيز مي‌تواند اثرگذار باشد. نه تنها نام او، بلکه هر چيزي انتساب به او داشته باشد، مي‌تواند منشأ امور خارق العاده باشد و به اصطلاح، معجزه‌ها بيافريند.

به گزارش پايگاه اطلاع رساني آثار حضرت آيت الله مصباح يزدي، رئيس مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره) در مراسم عمامه‌گذاري طلاب مدرسه علميه رشد، ضمن تبريک عید غدير و گرامي‌داشت جان‌باختگان فاجعه منا، اظهار اميدواري کرد تا اين واقعه تلخ، مقدمه‌اي براي سقوط دولت ظلم و فراهم شدن زمينه ظهور امام عصر (عج) باشد.

وي با اشاره به مقام اهل بيت (ع) اظهار داشت: آنچه که درباره اهل بيت (ع) گفته مي‌شود، نه تنها غلو نيست، بلکه کمتر از حقيقت آن‌هاست، چرا که مقياس‌ها و سخنان ما در مورد اهل بيت (ع) بر اساس تجربه‌هاي مادي و مواردي است که در اين دنيا آموخته‌ايم؛ در حالي که اهل بيت (ع) فوق آن‌ها هستند و ما ناچار اين تعابير را در مورد آن‌ها به کار مي‌بريم.

آيت الله مصباح يزدي با اشاره به آيه «الله نور السموات والارض» اظهار داشت: به عنوان نمونه، در قرآن از لفظ نور براي خدا استفاده شده است؛ آن نوري که ما در عالم تجربه کرده‌ايم، نور چراغ و نهايتا خورشيد است؛ در حالي که خدا به نور آسمان‌ها و زمين تعريف شده که خود شامل هزار‌ها خورشيد مي‌شود، اما چون براي ذهن بشر، لفظي که بهتر بتواند مقصود را توجيه کند وجود ندارد، خداوند از اين لفظ استفاده کرده است؛ در حالي که اين نور کجا و نوري که در ذهن بشر است کجا؟ لذا در بسياري از موارد که حقيقت‌شان فوق تصور ماست، چاره‌اي جز استفاده از اين الفاظ وجود ندارد. 

عضو خبرگان رهبري با اشاره به اين‌که نور داراي مراتبي است، اظهار داشت: اين مراتب در امور معنوي نيز قابل تصور است. و آنچه در روايات – حتي روایت اهل سنت – آمده که اولين نوري که خلق شد، نور محمد (ص) و علي (ع) است، بدین معناست که نور ایشان در بالاترين مرتبه نور بعد از نور خداوند قرار دارد، و البته هر اندازه ارتباط يک موجود با آن نور بيشتر باشد، سبب شرف و نورانيت آن موجود نيز خواهد شد.

وي ادامه داد: اگر بخواهيم لياقت پيدا کنيم که با چندين واسطه، آن نور در وجود ما نيز انعکاس پيدا کند، تنها راه آن، اطاعت خدا و اطاعت از اولياي خدا و توسل به آنهاست.

استاد اخلاق حوزه علميه قم با اشاره به اين‌که علي (ع) در واقع اولين انعکاس نور الهي است که مي‌تواند کاري خدايي کند، اظهار داشت: حتي بردن نام علي (ع) نيز مي‌تواند اثرگذار باشد. نه تنها نام او، بلکه هر چيزي انتساب به او داشته باشد، مي‌تواند منشأ امور خارق العاده باشد و به اصطلاح، معجزه‌ها بيافريند.

وي در بخش ديگري از سخنانش با اشاره به وجود امور اعتباري، مانند ملکيت و زوجيت، اظهار داشت: اين امور اعتباري را عقلا براي جلوگيري از هرج و مرج پذيرفته‌اند. اما اين امور، تا چه اندازه اعتبار دارند و چه ميزان مي‌توان به آن‌ها بها داد؟ مخصوصاً براي امور اعتباري در عبادات تا چه اندازه مي‌توان ارزش و اعتبار قائل شد؟

اين فيلسوف اسلامي ادامه داد: عده‌اي مي‌گويند عبادت خدا، برقراري يک رابطه قلبي با خداست و همين که دل انسان به ياد خدا باشد کافي است؛ امور اعتباري مانند نماز و روزه و نظاير آن، مهم نيستند و اعتباري ندارند؛ عده‌اي ديگر نيز دقيقا در مقابل آن‌ها معتقدند که اصل عبادت به همين رکوع و سجده و ظاهر است و رابطه قلبي و انگيزه دروني و نيت، اهميتي ندارد.

وي با اشاره به اين‌که دو دسته فوق افراط و تفريط کرده‌اند، اظهار داشت: اعتباريات، در واقع نمادي از وجود رابطه قلبي با خدا هستند، لذا خم و راست شدن بدون نيت و توجه، طبق روايات به کلاغي مي‌ماند که نوک بر زمين مي‌زند و ارزشي ندارد. بنابراین، در عبادات، هم اعتباريات به عنوان نماد، موضوعيت دارد و هم رابطه قلبي. از اين رو، در اديان مختلف و به ويژه در اسلام، راجع به جزئيات همين اعتباريات نيز، بسيار دقت شده است و اندک تخلفي مي‌تواند سبب بطلان عبادت شود.

آيت الله مصباح يزدي ادامه داد: گاه عده‌اي مي‌گويند، ملبس شدن و عمامه‌گذاري، نوعي تظاهر و ريا است و انسان بايد بجای این کارها، رابطه قلبي‌اش را با خدا درست کند. اين تفکر، همان تفريط است؛ همان گونه که نماز و عبادت ما نفعي براي خداوند ندارد و در واقع نماد بندگي و انقياد ما نسبت به خداوند متعال است، اين عمامه و لباس نيز نماد و نشانه‌اي از انتساب به پيامبر (ص) و اهل بيت (ع) است. حتي چه بسا عمامه پيامبر (ص) به اين شکل نبوده باشد، اما همين اندازه که در عرف، اين لباس و عمامه، نماد لباس آنهاست براي انتساب کافي است.

اين استاد اخلاق حوزه علميه با اشاره به اين‌که علي (ع) نور خدا و آينه تمام نماي الله است، اظهار داشت: از اين رو هر چه که منتسب به ايشان بشود نيز ارزش مي‌يابد؛ به عنوان نمونه، اگر کسي براي تمرين خط، بنويسد «علي»، اين يک واژه معمولي خواهد بود، اما اگر با قصد انتساب به امیرالمؤمنین بنويسد «علي»، ديگر آن نوشته قداست پيدا کرده و نمي توان بي‌وضو، دست روي آن گذاشت. در حالي که هر دو در ظاهر يکي هستند، اما يکي با قصد انتساب و ديگري بدون آن است.

وي در پايان با اشاره به نمونه‌هايي، به نقل داستاني از آيت الله بهجت مبني بر اين‌که ايشان خاک کفش زوار حضرت معصومه (س) را به چشم کشيده است پرداخت و اظهار داشت: خاک، همان خاک کوچه و خيابان است، اما وقتي منتسب به زائري شد که به زيارت يکي از اولاد پيامبر (ص) مي‌رود، به حدي قداست مي‌يابد که شخصي مانند آيت الله بهجت، براي تبرک آن را به صورت و چشم مي‌کشد.

در ادامه اين مراسم تعدادي از طلاب مدرسه علميه رشد به دست علامه مصباح يزدي، عمامه‌گذاري کردند.

گفتني است اين مراسم عمامه‌گذاري، هشتم مهرماه در مدرسه علميه رشد برگزار شد.

آدرس: قم - بلوار محمدامين(ص) - بلوار جمهوری اسلامی - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمينی(ره) پست الكترونيك: info@mesbahyazdi.org